უკან
ორშაბათი | 27 აპრილი, 2015

ქართველი ახალგაზრდები: ევროკავშირისადმი სწრაფვა ტოლერანტობის გარეშე

საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები აჩვენებს, რომ ქართველთა უმრავლესობას უნდა, რომ ევროკავშირის ნაწილი გახდეს. საქართველოში „ევროკავშირის მიმართ დამოკიდებულებისა და ცოდნის შეფასების კვლევის“ შედეგების მიხედვით, რომელიც CRRC-საქართველომ ევრაზიის თანამშრომლობის ფონდის დაფინანსებით ჩაატარა, ევროპის მომხრენი განსაკუთრებით ახალგაზრდები არიან და ხშირად ამბობენ, რომ იმავე ღირებულებებს იზიარებენ, რასაც მათი თანატოლები ევროპაში. თუმცა, როდესაც საქმე ისეთ მოსაზრებებს და შეხედულებებს ეხება, რომლებიც მათი შეხედულებებისგან განსხვავდება, ახალგაზრდები ყოველთვის ტოლერანტები და გახსნილები არ არიან. კვლევის შედეგებზე დაყრდნობით ეს ბლოგი ერთმანეთს ადარებს ქართველი და ევროპელი ახალგაზრდების ტოლერანტობის დონეს და ლიბერალურ დამოკიდებულებებს. გამოკითხვა ჩატარდა კვლევითი პროექტის „მახსოვრობა, ახალგაზრდობა, პოლიტიკური მემკვიდრეობა და სამოქალაქო ჩართულობა“ (MYPLACE) ფარგლებში ევროპის 14 ქვეყანაში (საქართველოს და რუსეთის ჩათვლით) 16-დან 25 წლამდე ასაკის ახალგაზრდებთან. თითოეულ ქვეყანაში გამოკითხვა ორ დასახლებულ პუნქტში/ქალაქში მიმდინარეობდა. საქართველოში კვლევა ჩაატარა CRRC-საქართველომ ქუთაისსა და თელავში 2012 წლის შემოდგომაზე.

საქართველოში ადამიანების უფლებების პატივისცემის თვალსაზრისით ბევრად უფრო ცუდი მდგომარეობაა ვიდრე ხორვატიაში, რუსეთში, დიდ ბრიტანეთში და დასავლეთ და აღმოსავლეთ გერმანიაში (გერმანიის შემთხვევაში გამოკითხვა დასავლეთსა და აღმოსავლეთში ცალ-ცალკე ჩატარდა). გამოკითხვის შედეგების მიხედვით, ახალგაზრდების უმრავლესობა (70%) ქუთაისსა და თელავში ფიქრობს, რომ საქართველოში არც თუ ისე დიდ პატივს სცემენ ადამიანის უფლებებს. ამის ახსნა ნაწილობრივ იმით შეიძლება, რომ 2012 წლის შემოდგომაზე, გამოკითხვის ჩატარებამდე, მედიამ გაავრცელა ციხეებში წამების ფაქტების ამსახველი ვიდეო მასალა. ამას მოჰყვა დემონსტრაციები და თავისი როლი ითამაშა ხელისუფლების შეცვლაში, რომელიც 2012 წლის ოქტომბის საპარლამენტო არჩევნების გზით მოხდა.


იმისდა მიუხედავად, რომ ქართველი ახალგაზრდები კრიტიკულად უყურებენ იმას, თუ რამდენად სცემენ პატივს საქართველოში ადამიანის უფლებებს, მათი ინტერესი სექსუალურ და ეთნიკურ უმცირესობათა უფლებების მიმართ საკმაოდ დაბალია. განსაკუთრებით დაბალია ახალგაზრდების ინტერესი ლესბოსელების, გეების, ბისექსუალებისა და ტრანსგენდერის (ლგბტ) წარმომადგენლების უფლებების მიმართ: გამოკითხული ახალგაზრდების მხოლოდ 13%-მა აღნიშნა, რომ აინტერესებს სექსუალურ უმცირესობათა უფლებები, ხოლო 68%-მა თქვა, რომ არ აქვს ინტერესი. მსგავსი შედეგები დაფიქსირდა რუსეთში, ხოლო ყველა სხვა ქვეყანაში ლგბტ-თა უფლებების მიმართ ინტერესი უფრო მაღალია - 20%-ს აღემატება ხორვატიასა და დიდ ბრიტანეთში, ხოლო 40%-ს აღმოსავლეთ და დასავლეთ გერმანიაში. საქართველოში ამ უმცირესობათა უფლებებისადმი ინტერესის ნაკლებობა შესაძლოა, მიუთითებდეს მათი უფლებების მიმართ უპატივცემულობაზე.


შენიშვნა: 11-ბალიანი სკალა გადაიკოდა ისე, რომ კოდები 0-დან 3-ის ჩათვლით დაჯგუფდა კატეგორიაში „არ მაინტერესებს“, კოდები 4-დან 6-ის ჩათვლით - კატეგორიაში „საშუალო ინტერესი“ და კოდები 7-დან 10-ის ჩათვლით - კატეგორიაში „მაინტერესებს“.

ამ შესაძლო დაშვებას ადასტურებს ის მოვლენები, რომელიც გამოკითხვიდან რამდენიმე თვის შემდეგ განვითარდა საქართველოში. 2013 წლის 17 მაისს, ჰომობობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის საერთაშორისო დღეს, ქართულმა საზოგადოებამ, ახალგაზრდების ჩათვლით, თავისი არატოლერანტული დამოკიდებულება გამოავლინა სექსუალური უმცირესობების მიმართ. ათასობით გაღიზიანებული ადამიანი, რომელთაც წინ მართმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენელი სასულიერო პირები მიუძღვოდნენ, აგრესიულად დაესხნენ თავს ლგბტ-თა უფლებების დამცველ აქტივისტებს, რომლებიც თბილისის ცენტრში ჰომობობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის საერთაშორისო დღეს აღნიშნავდნენ. ამ ძალადობის შედეგად დაშავდა 17 ადამიანი. მათგან 12 საავადმყოფოში მოხვდა, მათ შორის სამი პოლიციელი და ერთი ჟურნალისტი.

სექსუალურ უმცირესობებთან შედარებით ქართველი ახალგაზრდები უფრო ტოლერანტულები და გახსნილები არიან ეთნიკურ უმცირესობათა, სხვა ქვეყნების წარმომადგენელთა და მიგრანტთა უფლებების მიმართ. ამის მიუხედავად, სხვა ქვეყნებთან შედარებით, ტოლერანტობის დონე მაინც დაბალია. საქართველოში გამოკითხულთა დაახლოებით 40% „სრულად ეთანხმება“ ან „ეთანხმება“ მოსაზრებას: „მიგრანტებს იგივე უფლებები უნდა ჰქონდეთ სოციალური დახმარების მისაღებად, როგორც საქართველოს მოქალაქეებს“. მეორეს მხრივ, 38% „საერთოდ არ ეთანხმება“ ან „არ ეთანხმება“ ამ მოსაზრებას.

სხვა ქვეყნებს თუ შევადარებთ, მხოლოდ რუსეთია ნაკლებად ტოლერანტული - გამოკითხულთა 46% არ ეთანხმება ზემოთ ხსენებულ მოსაზრებას. ევროპულ ქვეყნებში ახალგაზრდები უფრო გახსნილები არიან სხვა ეროვნებების მიმართ და, შესაბამისად, მეტი ახალგაზრდა ეთანხმება ზემოთ ხსენებულ მოსაზრებას. ეს მონაცემები ადასტურებს, რომ იმიგრანტების მიმართ დამოკიდებულების თვალსაზრისით, ქართველი ახალგაზრდები რუს ახალგაზრდებს უფრო გვანან, ვიდრე ევროპელებს.



ტოლერანტობა და გახსნილობა იმის მიმართაც, რაც არ არის „ქართული“ და „ჩვენი“, ხშირად ქართველი ახალგაზრდებისთვის მისაღები არ არის. ამის გამო, ალბათ, ჯერ ადრეა საუბარი ქართველი ახალგაზრდების ღრმა ლიბერალურ დამოკიდებულებასა და ტოლერანტობაზე. ეს ღირებულებები უფრო ევროპის ქვეყნებისთვისაა დამახასიათებელი და საქართველოში ჯერ სათანადოდ არ განვითარებულა, რადგან ახალგაზრდების საკმაოდ დიდი ნაწილი არ არის მზად, მიიღოს განსხვავებული აზრი და პატივი სცეს უმცირესობათა უფლებებს.

MYPLACE პროექტის შესახებ მეტი ინფორმაციის მისაღებად ეწვიეთ პროექტის ვებ-გვერდს. CRRC-ის სხვა გამოკითხვების შედეგების სანახავად გამოიყენეთ ჩვენი ონლაინ ანალიზის პროგრამა.
01.07.2015 | ოთხშაბათი

ბედნიერების აღქმა და სოციალური კავშირების ძალა საქართველოში

შენიშვნა: ჩვენი ბლოგი აქვეყნებს CRRC-საქართველოს უმცროს მკვლევართა ნამუშევრებს.ეს არის სერიის მეხუთე პოსტი.

2002 წლის 
ილინოისის უნივერსიტეტის სტუდენტების ექსპერიმენტული კვლევის შედეგების მიხედვით, ძლიერი სოციალური ქსელი ბედნიერების გარანტი თუ არა, აუცილებელი პირობაა იმისთვის, რომ თავი ბედნიერად იგრძნო. როგორც მეორე კვლევამ აჩვენა, ორივე - ძლიერი (ოჯახი და მეგობრები) და სუსტი (უბრალო ნაცნობები) სოციალური კავშირები ბედნიერების ხელშემწყობი ფაქტორებია.

03.07.2015 | პარასკევი

განქორწინება რთული გასამართლებელია

შენიშვნა: ჩვენი ბლოგი აქვეყნებს CRRC-საქართველოს უმცროს მკვლევართა ნამუშევრებს.ეს არის სერიის მესამე პოსტი.

UNDP-ის 2013 წლის 
კვლევამ აჩვენა, რომ გენდერული როლების ტრადიციული აღქმა საქართველოში ჯერ კიდევ ძლიერია - ქალები უპირველეს ყოვლისა საკუთარ თავს დიასახლისებად, მეუღლეებად და დედებად ხედავენ. 
25.06.2015 | ხუთშაბათი

საქართველოს ელექტრონული მთავრობა - ვისთვისაა ის განკუთვნილი?

შენიშვნა: ჩვენი ბლოგი აქვეყნებს CRRC-საქართველოს უმცროს მკვლევართა ნამუშევრებს.ეს არის სერიის მეორე პოსტი.

1990-იანი წლების ბოლოს ციფრული და საინფორმაციო ტექნოლოგიების ბუმთან ერთად პირველი ელექტრონული მთავრობის კონცეფციის ჩამოყალიბება დაიწყო. მას შემდეგ ელექტრონული მთავრობა მთელს მსოფლიოში გავრცელდა. 2007 წელს ელექტრონული მთავრობა საქართველოშიც ამოქმედდა: შეიქმნა 
ელექტრონული მთავრობის განვითარების მხარდამჭერი სამთავრობო კომისია, 2010 წელს კი საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში ჩამოყალიბდა  მონაცემთა გაცვლის სააგენტო (მგა).
01.06.2015 | ორშაბათი

რა სჭირდებათ ბავშვებს და ახალგაზრდებს საქართველოში იმისთვის, რომ თავი კარგად და ბედნიერად იგრძნონ?

გაეროს 2013 წლის მსოფლიო ბედნიერების ანგარიშში 156 ქვეყნიდან საქართველო 134-ე ადგილზეა. ქვეყნების სიას სათავეში ჩრდილო და ცენტრალური ევროპის ქვეყნები - დანია, ნორვეგია და შვედეთი უდგას. ცენტრალური აფრიკის ქვეყნები - ტოგო, ბენინი და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა სიის ყველაზე დაბალ პოზიციებზეა. საინტერესოა, რომ სიაში საქართველოს ყველა მეზობელი ქვეყანა უსწრებს: რუსეთი 68-ე ადგილზეა, თურქეთი 77-ე, აზერბაიჯანი 116-ე და სომხეთი - 128-ე.
21.04.2016 | ხუთშაბათი

The Population of Georgia on "good citizenship"

Although many people agree that being “a good citizen” is important, there is a great variety of ideas on what being “a good citizen” means. CRRC’s 2013 and 2015 Caucasus Barometer (CB) surveys asked respondents to rate the importance of the following seven qualities for being “a good citizen”: always obeying laws, supporting the government on every occasion, voting in elections, following traditions, volunteering, helping people who are worse off than themselves, and being critical towards the government. This blog post discusses Georgia’s population’s assessments of these qualities.
13.06.2016 | ორშაბათი

სოციალური და პოლიტიკური ინსტიტუტების მიმართ ნდობის ცვლილება საქართველოში

მოსახლეობის ნდობის დონეს მთავრობისა და სხვა ინსტიტუტების მიმართ ბევრი ფაქტორი განაპირობებს. ამ ფაქტორების გავლენით დროთა განმავლობაში ნდობა შეიძლება, შეიცვალოს. CRRC-საქართველოს მიერ 2011-2015 წლებში ჩატარებული კავკასიის ბარომეტრის და NDI-ის საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვების შედეგებზე დაყრდნობით ამ ბლოგში აღწერილია ბოლო წლებში ნდობის დონის ცვლილება პრეზიდენტის, ადგილობრივი მთავრობის, აღმასრულებელი ხელისუფლების, პარლამენტის, ჯარის, ჯანდაცვის სისტემის, პოლიციის, განათლების სისტემისა და სასამრთლოს მიმართ.
15.09.2014 | ორშაბათი

ფატალიზმი, ეკონომიკური კეთილდღეობა და განათლება საქართველოში

ჩვენ მხოლოდ დღევანდელი დღით ვცხოვრობთ“ - ამ ფრაზით რაჰმატო და კიდანუ აღწერენ იმ ადამიანთა განწყობას, ვინც ხელი ჩაიქნია ცხოვრებაზე. მათ არ იციან და არც სურთ იცოდნენ, რას უნდა ელოდონ ხვალ. ეს არის მდგომარეობა, როდესაც მხოლოდ დღიდან დღემდე არსებობ და არ გაქვს მომავლის იმედი. საკუთარი თავის ასეთ უმწეო მდგომარეობაში წარმოდგენა მომავალთან მიმართებაში ფატალიზმის სახელითაა ცნობილი. მ. ჭაბაშვილის უცხო სიტყვათა ლექსიკონის მიხედვით, ფატალიზმი [ლათ. fatalis - საბედისწერო] ბედისწერის არსებობის, წინასწარ განსაზღვრული ბედის გარდუვალობის რწმენაა.
13.10.2014 | ორშაბათი

აქტიური და დასაქმებული

ნიშნავს კი მეტი თავისუფალი დრო იმას, რომ უფრო მეტის გაკეთება შეგვიძლია? CRRC-ის 2013 წლის კავკასიის ბარომეტრის გამოკითხვის თანახმად, ამ კითხვაზე პასუხი არც ისეთი მარტივია. უმუშევრობა შეიძლება ნიშნავდეს, რომ თქვენს განკარგულებაში უფრო მეტი დროა. თუმცა, ეს იმასაც შეიძლება ნიშნავდეს, რომ დასაქმებულებთან შედარებით ნაკლები შესაძლებლობა და რესურსები გაქვთ სხვადასხვა სახის აქტივობაში ჩასართავად. ეს ბლოგი განიხილავს აქტივობებს, რომლებშიც ადამიანები ერთვებიან და აღწერს განსხვავებებს მათ შორის, ვისაც აქვს და ვისაც არ აქვს სამსახური.
24.11.2015 | სამშაბათი

განათლებული მშობლები, განათლებული შვილები?

მრავალი მკვლევარი მიუთითებს, რომ მშობლების განათლების დონეს დიდი გავლენა აქვს მათი შვილების განათლებაზე, ვინაიდან მშობლები მათთვის მაგალითის მიმცემები და პირველი მასწავლებლები არიან. Gratz-ის მიხედვით, უფრო მოსალოდნელია, რომ შვილებმა უმაღლესი განათლება მიიღონ, თუ მათ მშობლებს განათლების მაღალი დონე აქვთ, მათთან შედარებით, ვის მშობლებსაც განათლების დაბალი დონე აქვთ. განსხვავებული მოსაზრებები არსებობს იმასთან დაკავშირებით, თუ რომელი მშობლის განათლებას აქვს მეტი მნიშვნელობა, დედის თუ მამის. თუმცა, უფრო და უფრო მეტი მკვლევარი აღნიშნავს, რომ ორივე მშობელს მნიშვნელოვანი ზეგავლენა აქვს შვილის განათლებაზე.