2025

ამ ეპიზოდში ჩვენ განვიხილავთ კვლევის – „საგარეო საფრთხეების აღქმა საქართველოში“ (2023) – შედეგებს, რათა გავარკვიოთ, როგორ აფასებს საზოგადოება ქვეყნის წინაშე არსებულ საგარეო საფრთხეებს. დისკუსია ეხება ქართველთა მკვეთრად პროდასავლურ ორიენტაციას, რუსეთის, როგორც მთავარი საფრთხის აღქმასა და ასევე პოლიტიკურ, თაობათა და გეოგრაფიულ ჯგუფებს შორის არსებულ განსხვავებებს. ეპიზოდში ასევე ვმსჯელობთ, რა კომპრომისების – თუ ასეთი არსებობს – შესაძლოა სჯეროდეს ქართველებს რუსეთთან კონფლიქტის თავიდან ასაცილებლად და როგორ აყალიბებს უკრაინაში ომის შესახებ ინფორმაცია საზოგადოებრივ აზრს. ეპიზოდი გთავაზობთ მონაცემებზე დაფუძნებულ ხედვას იმ ძალებზე, რომლებიც საქართველოს ეროვნულ უსაფრთხოების კონტურს ქმნიან.

ამ ეპიზოდში, CRRC-საქართველოს გამოკითხვის მონაცემების საფუძველზე, განვიხილავთ პოლიტიკურ პოლარიზაციას საქართველოში და განვასხვავებთ მის ორ მთავარ ფორმას: აფექტურ პოლარიზაციას (ემოციური დისტანცია პოლიტიკურ ოპონენტებს შორის) და იდეოლოგიურ პოლარიზაციას (უთანხმოებები პოლიტიკასა და ინსტიტუტებზე). მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში აფექტური პოლარიზაცია შედარებით დაბალია – ხალხი ინარჩუნებს მეგობრულ ურთიერთობებს სხვადასხვა პარტიის მხარდამჭერებთან – ქვეყანა მაინც განიცდის მნიშვნელოვან იდეოლოგიურ პოლარიზაციას.

გაიგეთ, რა დამოკიდებულებები აქვთ ქართველებს კლიმატის ცვლილების მიმართ CRRC-საქართველოს 2024 წლის კვლევის – „დამოკიდებულებები კლიმატის ცვლილების მიმართ საქართველოში“ – მიხედვით. მიუხედავად იმისა, რომ კლიმატის ცვლილება ეროვნული პრიორიტეტების სიაში პირველ ადგილზე არ დგას, ქართველების 90% მას მნიშვნელოვან პრობლემად მიიჩნევს, ხოლო 80% შეშფოთებულია ამ საკითხით. მონაცემების მიხედვით, საზოგადოება პირად გამოცდილებას ეყრდნობა – მოსახლეობის 75%-ს საკუთარ ადგილობრივ გარემოში შეუნიშნავს ამინდის ცვლილებები – და მხარს ამიტომაც უჭერს კლიმატურ ქმედებებს. საერთაშორისო დონეზე, საქართველო 111 ქვეყნიდან 26-ე ადგილზეა კლიმატის ცვლილების მიმართ მღელვარების მიხედვით, აქედან 56% „განგაშის“ ჯგუფში ხვდება. მიუხედავად მაღალი მღელვარების მაჩვენებლისა, კვლავ არსებობს ცოდნის დეფიციტი როგორც კლიმატის, ისე ეფექტური ინდივიდუალური ნაბიჯების შესახებ საზოგადოებაში.